جلسه هفتگی هیئت بین الحرمین شهرکرد در تاریخ 10 تیر ماه 1390 به شرح زیر می باشد .

مکان: شهرکرد میرآباد مرکزی بلوار امام خمینی (ره) مسجد امام رضا علیه السلام پایگاه شهید صیاد شیرازی

زمان : 10 تیر ماه 1390 بعد از نماز مغرب و عشا (ساعت شروع برنامه 21 )

تاريخ تولد: 1326
محل تولد: شهرری
شهادت: 1372
محل شهادت: فكه

زندگی نامه شهید:
شهید سید مرتضی آوینی در شهریور سال 1326 در شهرری متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در شهرهای زنجان، کرمان و تهران به پایان رساند و سپس به عنوان دانشجوی معماری وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد او از کودکی با هنر انس داشت؛ شعر می‌سرود داستان و مقاله می‌نوشت و نقاشی می‌کرد تحصیلات دانشگاهی‌اش را نیز در رشته‌ای به انجام رساند که به طبع هنری او سازگار بود ولی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی معماری را کنار گذاشت و به اقتضای ضرورت‌های انقلاب به فیلم‌سازی پرداخت.

کلیپ صوتی پیشنهادی ما برای کاربران سایت ... این کلیپ با صدای محمد ابوالفضلی می باشد که توسط یکی از کاربران برای ما ارسال و پخش شده است . پیشنهاد می شود این کلیپ را حتما دانلود کنید | دانلود در ادامه مطلب

كتاب: سيره پيشوايان، ص. 561 / نويسنده: مهدى پيشوائى
مى‏دانيم كه يكى از ابعاد بزرگ زندگى ائمه ما، بعد فرهنگى آن است. اين پيشوايان بزرگ هر كدام در عصر خود فعاليت فرهنگى داشته در مكتب خويش شاگردانى تربيت مى‏كردند و علوم و دانشهاى خود را توسط آنان در جامعه منتشر مى‏كردند، اما شرائط اجتماعى و سياسى زمان آنان يكسان نبوده است، مثلا در زمان امام باقر-عليه السلام-و امام صادق-عليه السلام- (به شرحى كه در سيره آنان نوشتيم) شرائط اجتماعى مساعد بود و به همين جهت ديديم كه تعداد شاگردان و راويان حضرت صادق-عليه السلام-بالغ بر چهار هزار نفر مى‏شد، ولى از دوره امام جواد تا امام عسكرى-عليه السلام-به دليل فشارهاى سياسى و كنترل شديد فعاليت آنان از طرف دربار خلافت، شعاع فعاليت آنان بسيار محدود بود و از اين‏نظر تعداد راويان و پرورش يافتگان مكتب آنان نسبت‏به زمان حضرت صادق-عليه السلام-كاهش بسيار چشمگيرى را نشان مى‏دهد. بنابر اين اگر مى‏خوانيم كه تعداد راويان و اصحاب حضرت جواد-عليه السلام-قريب صد و ده نفر بوده‏اند (1) و جمعا 250 حديث از آن حضرت نقل شده (2) ، نبايد تعجب كنيم، زيرا از يك سو، آن حضرت شديدا تحت مراقبت و كنترل سياسى بود و از طرف ديگر، زود به شهادت رسيد و به اتفاق دانشمندان بيش از بيست و پنج‏سال عمر نكرد!

كتاب: زندگانى امام جواد (ع) ص 126
در مورد شهادت امام جواد ( عليه السلام) يك دسته از روايات مى‏گويند آن حضرت به دست همسرش ام الفضل، دختر مأمون، به اشاره معتصم مسموم گشت. ولى روايتى ديگر مى‏گويد: بعد از آنكه معتصم امام را به بغداد طلبيد... به وسيله «اشناس» شربتى از پرتقال براى امام فرستاد و اشناس به او گفت: پيش از شما اميرالمؤمنين به احمد بن ابى داوود و سعيد بن خضيب و گروهى از بزرگان از اين شربت نوشانيده و امر كرده است شما هم آن را با آب يخ بنوشيد. اين بگفت و يخ آماده كرد. امام فرمود: در شب آن را مى‏نوشم. اشناس گفت: بايد خنك نوشيده شود و الان يخ آن آب مى‏شود و اصرار كرد و امام ( عليه السلام) با علم به عمل آنان آن را نوشيد» .

كتاب: سيره معصومان، ج 5، ص 226 / نويسنده: سيد محسن امين / ترجمه: على حجتى كرمانى
پس از مدتى امام جواد (ع) براى گزاردن حج از مامون اجازه خواست و از بغداد به سوى مدينه حركت كرد. در اين سفر ام الفضل نيز آن حضرت را همراهى مى‏كرد.
پس از حركت امام جواد (ع) به مدينه، مامون در طرسوس درگذشت و مردم با برادرش معتصم بيعت كردند. معتصم آن حضرت را خواست و او را به بغداد آورد. مسعودى در اثبات الوصية گويد: ابو جعفر (ع) در سالى كه مامون به بدندون از ديار روم رفت، همراه با ام الفضل به قصد زيارت خانه كعبه به مكه عزيمت كرد. ابو الحسن على، فرزند امام كه در آن هنگام كوچك بود، نيز با آن امام همراه بود. امام جواد (ع) آن كودك را در مدينه نهاد و خود با ام الفضل به سوى عراق روانه شد. آن حضرت پيش از حركت‏به سوى عراق، با ابو الحسن على سخن گفت و بر جانشينى او پس از خودش تصريح و به او وصيت كرد. مامون در روز پنج‏شنبه 13 رجب سال 218 هجرى، در حالى كه 16 سال از امامت ابو جعفر (ع) مى‏گذشت، وفات يافت. و مردم با معتصم، ابو اسحاق محمد بن هارون، در ماه شعبان سال 218 هجرى بيعت كردند.

كتاب: سيره معصومان، ج 5، ص 226 / نويسنده: سيد محسن امين / ترجمه: على حجتى كرمانى
پس از مدتى امام جواد (ع) براى گزاردن حج از مامون اجازه خواست و از بغداد به سوى مدينه حركت كرد. در اين سفر ام الفضل نيز آن حضرت را همراهى مى‏كرد.
پس از حركت امام جواد (ع) به مدينه، مامون در طرسوس درگذشت و مردم با برادرش معتصم بيعت كردند. معتصم آن حضرت را خواست و او را به بغداد آورد. مسعودى در اثبات الوصية گويد: ابو جعفر (ع) در سالى كه مامون به بدندون از ديار روم رفت، همراه با ام الفضل به قصد زيارت خانه كعبه به مكه عزيمت كرد. ابو الحسن على، فرزند امام كه در آن هنگام كوچك بود، نيز با آن امام همراه بود. امام جواد (ع) آن كودك را در مدينه نهاد و خود با ام الفضل به سوى عراق روانه شد. آن حضرت پيش از حركت‏به سوى عراق، با ابو الحسن على سخن گفت و بر جانشينى او پس از خودش تصريح و به او وصيت كرد. مامون در روز پنج‏شنبه 13 رجب سال 218 هجرى، در حالى كه 16 سال از امامت ابو جعفر (ع) مى‏گذشت، وفات يافت. و مردم با معتصم، ابو اسحاق محمد بن هارون، در ماه شعبان سال 218 هجرى بيعت كردند.

كتاب: سيره معصومان، ج 5، ص 220 / نويسنده: سيد محسن امين / ترجمه: على حجتى كرمانى
پيش از اين، در زندگى امام رضا (ع) ، گفتيم وقتى مامون آن حضرت را به خراسان احضار كرد، حضرت جواد (ع) با پدرش به آن ديار نرفت و چون پدر بزرگوارش وفات يافت وى در مدينه زندگى مى‏كرد. مسعودى در كتاب اثبات الوصية گويد: هنگامى كه رضا (ع) از دنيا رفت، مامون در پى فرزند آن حضرت، جواد (ع) ، فرستاد و وى را به بغداد برد و او را نزديك خانه خود در آن شهر سكنى داد و دخترش ام الفضل را به ازدواج وى درآورد.