اين، يكى از آن ميدانهايى است كه ما در مقابل دنياى استكبارى مدّعى هستيم. من بارها به گويندگان و مبلّغين قضيه زن عرض كرده‏ام: اين ما نيستيم كه بايد از موضع خودمان دفاع كنيم؛ اين فرهنگ منحط غرب است كه بايد از خودش دفاع كند. آنچه را كه ما براى زن عرضه مى‏كنيم، چيزى است كه هيچ انسان انديشمند با انصافى نمى‏تواند منكر شود كه «اين براى زن خوب است.» ما زن را به عفّت، به عصمت، به حجاب، به عدم اختلاط و آميزش بى‏حد و مرز ميان زن و مرد، به حفظ كرامت انسانى، به آرايش نكردن در مقابل مرد بيگانه - براى آن‏كه چشم او لذّت نبرد - دعوت مى‏كنيم. اين بد است؟ اين كرامت زن مسلمان است. اين كرامت زن است. 

آنهايى كه زن را تشويق مى‏كنند كه خود را به گونه‏اى آرايش دهد كه مردان كوچه و بازار به او نگاه كنند و غرايز شهوانى خودشان را ارضا كنند، بايد از خودشان دفاع كنند كه چرا زن را تا اين حد پايين مى‏آورند و تذليل مى‏كنند؟! آنها بايد جواب بدهند. فرهنگ ما، فرهنگى است كه انسانهاى والا و انديشمند غرب هم آن را مى‏پسندند و رفتارشان همين‏طور است. در آن‏جا هم خانمهاى عفيف و سنگين و متين و زنهايى كه براى خودشان ارزشى قائلند، حاضرنيستند خودشان را براى ارضاى غرايز شهوانى بيگانگان و هرزه‏چشمها وسيله‏اى قرار دهند. فرهنگ منحط غربى، از اين قبيل زياد دارد.
25/9/1371